Stel jezelf kort voor

Ik ben Christina Knoester, 48 jaar, en woon sinds een jaar weer in de binnenstad van Arnhem. Daarvoor heb ik een paar jaar in Nijmegen gewoond en daarvoor lange tijd in Arnhem, waar ik ruim 22 jaar geleden vanuit Amsterdam terechtkwam. Ik heb twee inmiddels volwassen kinderen van 18 en 21 jaar. De oudste woont op zichzelf. Ik ben lange tijd binnen de theatersector werkzaam geweest; een paar jaar geleden maakte ik een switch en ging ik vervolgens aan de slag bij internationaal opererende goede doelenorganisaties, onder andere Terre des Hommes.

Je werkt al een jaar bij Slak. Hoe kwam je hier terecht?

Slak ken ik al heel lang vanuit het Arnhemse. Een van de eerste projecten waarbij ik betrokken was toen ik 22 jaar geleden in Arnhem kwam wonen, speelde zich af in De Melkfabriek. Dit pand was destijds in beheer bij Slak.
Ik wist van de roerige situatie bij en rondom Slak, en juist dat sprak mij aan. Ik houd van uitdagende dynamiek en kan moeilijk stilzitten. Na een aantal intensieve jaren aan het roer van grote organisaties in de Randstad wilde ik graag tijdelijk een rol in de achterhoede van een boeiende organisatie en besloot ik eens in gesprek te gaan. Van het een kwam het ander.

Wat trof je aan en wat ben je gaan doen?

Ik begon gelijktijdig met Sietske. Eerst hebben we de balans opgemaakt. Er was veel verloop binnen de organisatie geweest en er lagen behoorlijk wat onafgeronde dossiers. Slak kwam uit een periode van herstructurering waarin al veel was aangepakt, maar op vrijwel alle terreinen waren er nog vraagstukken die aandacht nodig hadden.
Sietske vroeg mij mij te richten op de interne organisatie. Ik ben onder andere aan de slag gegaan met het team, de werkstromen en het onderhoudsdossier, waarin veel was blijven liggen. Sietske heeft zich, zeer voortvarend en in lijn met haar opdracht, gestort op het op orde brengen van de vastgoedportefeuille, het contact met huurders en samenwerkingspartners en het aanpakken van tal van zaken. Dat alles met een scherp oog voor de primaire doelstelling van Slak: het creëren, beheren en behouden van betaalbare werkruimte voor kunstenaars.

Waar staat Slak nu?

Ik kan wel zeggen dat er in het afgelopen jaar ontzettend veel is aangepakt met een relatief klein team van vijf mensen. Er is hard gewerkt aan het herdefiniëren van ons bestaansrecht. Daarmee wordt ook duidelijk wat we te doen hebben en vanuit welk perspectief.
We streven naar een gezonde bedrijfsvoering, maar zijn niet enkel atelierverhuurder of vastgoedbedrijf. We zijn er voor de kunstenaars in de stad: om hen betaalbare ruimte te bieden om te werken en zich te ontwikkelen, en daarmee een vitaal onderdeel te zijn van het culturele leven en de leefbaarheid van de stad en omgeving. Wij zien onszelf als culturele beheer- en ontwikkelorganisatie. Dat geeft wellicht een andere richting aan wat we doen dan wat we in de afgelopen jaren hebben laten zien.
We hebben gewerkt aan de interne organisatie, maar zijn ook veel naar buiten gegaan, naar onze huurders. Het is een voortdurend proces om de relatie te versterken en het gesprek te blijven voeren. We hebben zaken als achterstallige servicekosten en verouderde softwaresystemen aangepakt, de onderhoudssituatie in kaart gebracht en de brug naar de kunstenaars versterkt, onder andere door de oprichting van een klankbordgroep.

Waar sta jij nu en wat ga je doen?

Ik heb de afgelopen tijd bij Slak als bijzonder fijn en inspirerend ervaren. We hebben een gedreven groep mensen op kantoor. Het is niet altijd eenvoudig wat we moeten aanpakken, maar het geeft veel energie om te weten waar we het als team voor doen.
Onder leiding van Sietske is de trein weer op het spoor gezet en in beweging gekomen. Ik mag die trein nu, samen met het team, verder besturen en ervoor zorgen dat we de juiste stations aandoen op weg naar onze verschillende bestemmingen. Daar heb ik ontzettend veel zin in.
Ik kijk ernaar uit om deze stap naar voren te zetten en mij samen met het team volop te wijden aan het voortzetten van de ingeslagen weg. Ons doel is om de ateliervoorraad goed te beheren en te laten groeien, maar ook een rol te gaan spelen in de ontwikkeling en het beheer van broedplaatsen en daar de samenwerking te zoeken met verschillende partijen en kunstenaars. Daarnaast willen we ons uiterste best doen om het vertrouwen verder te laten groeien in een organisatie die van groot belang is voor het werk en de ontwikkeling van onze kleurrijke doelgroep.

Tot slot, wat ga je doen op je eerste werkdag als directeur?

Een taartje bij de koffie, en daarna de laptop open en aan de slag!